build.mk Homepage
Forum Home Forum Home > Главни теми > Урбани прашања
  Active Topics Active Topics
  FAQ FAQ  Forum Search   Register Register  Login Login

Скопје на Кензо Танге

Bookmark and Share
 Post Reply Post Reply Page  <12345 8>
Author
Message
  Topic Search Topic Search  Topic Options Topic Options
belo View Drop Down
Newbiе
Newbiе
Avatar

Joined: 07-Aug-2008
Location: Skopje
Online Status: Offline
Posts: 0
  Quote belo Quote  Post ReplyReply #41 Posted: 07-Aug-2008 at 15:27



, негде на нет прочитав доста оригинал изјава...“на скопје не му треба хирург - му треба психијатар“ но ја би додал психијатар со тропикалистички пристап во анализите Grouphug

[/QUOTE] Извајата е од арх. Сергеј Никољски
Back to Top
maestro View Drop Down
Senior Member
Senior Member


Joined: 02-Aug-2008
Location: Skopje
Online Status: Offline
Posts: 505
  Quote maestro Quote  Post ReplyReply #42 Posted: 07-Aug-2008 at 16:05
http://en.wikipedia.org/wiki/Kenzo_Tange

Еве што се направил Кензо Танге. Супер!
Back to Top
belo View Drop Down
Newbiе
Newbiе
Avatar

Joined: 07-Aug-2008
Location: Skopje
Online Status: Offline
Posts: 0
  Quote belo Quote  Post ReplyReply #43 Posted: 08-Aug-2008 at 12:55
http://www.forum.com.mk/index.php?option=com_content&task=view&id=2448


На Скопје му треба психијатар, не хирург
06.06.2008.
arhi---141.jpgАрхитектура: Форум Скопје (2-7 мај, Музеј на град Скопје)

Културолошката дебата за архитектурата на Скопје, што се одвиваше цела недела на јавниот форум, донесе плодни дискусии со кои се иницираше рехабилитација на генералниот критериум за архитектурата на главниот град и на државата. Овој настан, што на едно место собра домашни и странски архитекти, уметници, социолози, е културен мултидисциплинарен проект на младиот македонски архитект Иван Мирковски, кој живее и работи во Виена. Коорганизатори на Форумот се Елизабета Аврамовска, сликарка од Скопје, Инес Толиќ, архитектка од Венеција, и Сергеј Никољски, архитект од Виена. Настанот го поддржа Австриската амбасада од Скопје, Про Хелвециа фондацијата Бош од Германија. Секојдневните дискусии се одвиваа во Македонскиот центар за фотографија во Националната галерија Мала станица и во Музејот на град Скопје. За прв пат беа изложени и оригиналните фотографии од изработката на проектот и макетата од Интернационалниот архитектонски конкурс за централното градско подрачје на Скопје од 1965 г., на кои е евидентирана и дел од атмосферата од изработката на проектот на Кензо Танге. Овој конкурс е направен за обновување на Скопје по катастрофалниот земјотрес во 1963 г. кој уништи околу 85 проценти од централната градска инфраструктура. Организаторите и гостите на Форумот се обидоа да одговорат на прашањата: Дали и како уништувањето од земјотресот влијаеше на денешната архитектура и кои се последиците? Што се случувало во периодот од земјотресот до денес? Дали постои можност проектот на Танге да се ревидира и реактивира?
За суштината на оваа тркалезна маса и општите естетски состојби на скопскиот урбанизам за овој прилог, проговорија Мирковски и Никољски

Пишува: Ана ВАСИЛЕВСКА Не помина ниту половина век од возобновувањето на главниот град по разорната трагедија, а во нашата меморија речиси сосем избледе фактот дека Скопје е изградено со интернационална кадровска и идејна сила, со што беше прогласен за град-симбол на солидарноста. На овој историски миг, во кој градот го доби тој префикс, граѓаните воопшто не обрнуваат внимание, иако во ерата на глобализација токму примерот за град на солидарноста и на иднината е доволен за надградба на аурата на Скопје, со која може сериозно да се гордееме и да кокетираме пред светот, сметаат архитектите. Се чини, дека денес Скопје е повеќе атрактивна урбанистичка приказна за странските архитекти отколку за неговите жители. Кога на конкурсот за реизградба на градот, во 1965 г., била одбрана визијата на Кензо Танге, тоа значело да го добиеме тогаш еден од најценетите светски архитекти. Тој имал модернистичка и романтична замисла која не била спроведена докрај, па со текот на времето концептот се нарушувал со некој друг урбанизам што се заканува да ја обезличи големата амбиција на Танге. За да не нè згази заборавот до крај, младиот македонски архитект Иван Мирковски го организирал овој Форум со кој, според него, се иницира сериозна критичка анализа на неодамнешните архитектонски проектни урбанистички решенија. Тој направил и арт-документарен филм насловен “Име без град инспириран” од решението на Танге за обновата на Скопје.
“Веќе крајно време е да се почне јавно да се зборува за она што се случува во урбанизмот и архитектурата во Скопје. Вклучивме и странски експерти кои со компаративни анализи се корисни за расчистување на нашите концепти од субјективност. Најважно е да успееме барем малку да ги консолидираме знаењата на граѓаните и да им ги прошириме хоризонтите во однос на архитектурата на главниот град преку ревидирање на моменталниот урбанистички хаос. Се разбира дека ништо не се менува преку ноќ, но мора од некаде да се почне”, вели Мирковски.
Според архитектот Сергеј Никољски, исто така Македонец кој живее и работи во Виена, проблемите на скопскиот урбанизам и архитектура не се лекуваат со “пластична хирургија”, туку со “психијатар”.
“Архитектурата е последица и на извесни социолошки феномени во еден град. Менталитетот на луѓето што го креираат изгледот на градот е подложен на корекција единствено ако се подигне свеста и информацијата за тоа каде, всушност, живееме. Скопје е единствен град на солидарноста во светот, плод на консолидирани сили на повеќе земји кои учествувале во неговата реизградба. Многу градови во светот немаат можност да бидат оригинални и да се издвојуваат од светот преку автентична приказна. Урбанистичкиот план и постојаната надградба на еден град е помал проблем, од проблемот да се заборави историјата на градот. Скопје има двојна одговорност да ја одржува својата архитектура бидејќи е град во кој светот во еден миг вложил енергија на заедништво, што во глобализацијата претставува посакуван позитивен пример”, смета Никољски.
 
arhi--141.jpgРЕКОНСТРУКЦИИТЕ - НЕБУЛОЗА

Актуелните идеи за разубавување на градот од страна на надлежните, во кои влегува и изградба на Стариот театар, поставување споменици и слично, според архитектите е забивање нож токму во главниот концепт на Скопје. Изградба на објекти какви што имало Скопје пред земјотресот е сосема различно од концептот на модернистички град, каков што Танге сакал да биде. Извесни урбанистички решенија кои се производ на моментен хир или политичка одлука можат трајно да ја нарушат естетиката на градот, смета Никољски.
“Некои градови разурнати во големи катастрофи биле реконструирани токму по скиците што постоеле претходно. Тоа е таканаречен конзервативен метод, сосема различен од оној на Танге. Иако за Стариот театар ме врзуваат и лични емоции, сметам дека неговата реконструкција е непотребна. Македонските архитекти имаат потенцијал да осмислуваат логични и потребни објекти и затоа нема потреба да се враќаме на нешто старо”, вели Никољски.
Што се однесува до поставувањето споменици, Мирковски се повика на изјавата на големиот белградски архитект Богдан Богдановиќ, кој рекол дека сака градови без споменици бидејќи спомениците најчесто слават историски личности кои биле тирани во своето време.
“Скулптурите никогаш не се премногу за еден град, но спомениците никако не придонесуваат за естетиката. Можеби државата не е во можност да инвестира во скулптури од познати светски автори, но секако може да се поттикнат домашните скулптори за изработка на модерни дела што ќе се постават низ градот”.
Форумот делумно ги расветли и претпоставките за тоа што би било ако проектот на Танге бил спроведен во сите развојни фази, каде се црните дупки на градот и што треба да се преземе. Странците говореа и за урбанистичките проблеми во нивните градови, споредувајќи ги со нашите. Дебатата ја подизвади правта од под тепихот, барем да нè потсетува дека одговорноста е колективна за физиономијата на нашето опкружување. А и настрана од урбанистичкиот хаос, убаво е чувството да се живее во град на солидарноста!
 



Edited by Cloverstack - 09-Aug-2008 at 17:29
Back to Top
beTon View Drop Down
Senior Member
Senior Member


Joined: 25-Jun-2008
Online Status: Offline
Posts: 3514
  Quote beTon Quote  Post ReplyReply #44 Posted: 13-Aug-2008 at 13:48

ПОРТА3 број 86
Интервју со архитект Иван Мирковски: „Форум Скопје ми остави огромна колекција материјали која ја збогатувам се повеќе. Од тука ќе произлезат пред се изложби, интернационални, каде тематиката Скопје би се пренела на едно поголемо ниво. Неблагодарно би било да се вртиме кон минатото и да почнеме да ги надополнуваме пропустите од пред 40 години. И тоа само по себе би било само уште еден пропуст“, вели архитект Мирковски

Да учиме од настаните во минатото, но да гледаме напред, да ги следиме светските трендови

Вие бевте организатор на неодамна одржаниот Форум Скопје 2008, на кој се отвори дебата на една досега игнорирана тема за архитектурата во главниот град по земјотресот во 1963 година. Од каде идејата?
Идејата ја носам уште од самите мои почетоци во архитектурата, пред 10-тина години. Да можеш нешто да создаваш на некое ниво, пред се би требало прво да си го осознаеш својот bekground па така, уште со самото мое доаѓање во Виена, заедно со архитект Сергеј Никољски почнувам да “се вртам” околу темата Скопје, земјотресот и неговата реизградба. Како растев и се образував со идејата Скопје, некои работи ми стануваа с” појасни... На почетокот беше проект за павилјон - омаж на градителот на Скопје, Кензо Танге; понатаму варијации на тема под работен наслов: “Rebuilding of Skopje” промовирани преку veb-sajtot skopje1963.com па потоа и интернационални изложби на поттемата “Your Aid to Skopje” во Музејот за применети уметности во Виена: МАК. Во периодот од 2004 година па до денеска сценарио за документарен филм “Име без Град”, негово снимање, продукција и први прикажувања во Скопје и Виена... Форум Скопје 2008 беше, е, само логич но следство на сите овие настани.
На Форумот имаше многу архитекти и експерти од странство. Некои од нив најавија дека и понатаму ќе се занимаваат со оваа тема. Дали беше тешко да се анимираат и да се донесат во Скопје и од каде интересот кај нив за оваа тема?
Интересно прашање. Експертите од странство не беа само архитекти туку и историчари на уметност, теоретич ари, урбанисти, писатели, итн. Се почна кога ја најавив идејата Форум Скопје - подиум за дискусија, тркалезна маса, мојот ментор, професор д-р Ерих Рајт ме поддржа и најави дека би земал учество. Тоа ме охрабри целиот настан да го проширам на едно поголемо ниво поканувајќи експерти за кои не ни мислев дека некогаш би дошле во Скопје. Некои од нив, својот интерес го проширија кон повеќе аспекти на архитектонско, теоретско и урбанистичко ниво и најавија дека ќе го земат во своите истражувачки дела како еден од најинтересните примери од Југоисточна Европа. Самото тоа е огромен успех и промоција на Скопје кон Европа, да не зборуваме и за долгорочните ефекти што тоа би ни ги донело нам, скопјаните. Кога ги правев првите договори за тоа кој да учествува, првиот коментар што го добив од нив беше: “Ама јас не сум стручен на темата Скопје, јас и воопшто немам поим како изгледа тој град, што ќе барам јас таму?”. Моето образложение беше дека токму поради тоа и се тие избрани, луѓе, професионалци, кои ќе можат да формираат целосно објективно мислење за нашиот град, без претходни сознанија и субјективни мислења, по принципот на tabula rasa. Веднаш прифатија.
Веројатно малкумина знаеле дека во Скопје се уште постои оригиналната макета на централното градско подрачје што ја правел Кензо Танге. За време на Форумот таа беше изложена во Музејот на град Скопје. Како и каде ја пронајдовте, во каква состојба беше, кој ја поправаше и што со неа понатаму. Што чувствувавте кога ја видовте и што мислите за нашата негрижа за таквите работи?
Идејата и настапот околу целата тема Скопје никогаш не ми беше со критичен карактер затоа и не би сакал да ги изразувам моите лични ставови околу негрижата и неорганизираноста кај нас. За макетата морам да кажам дека сум пресреќен што, ако не цела, барем дел од неа излезе дека с” уште постои. Нема да ја коментирам состојбата во која ја пронајдов со помош на Јасминка Намич ева, куратор од Музејот на град Скопје бидејќи се чини бесцелно. Важно е дека со помош на странски донации, најголема благодарност до австриската амбасада во Скопје и “Про Хелветиа”, успеав да ја извлечам и да ја дадам во мајсторските раце на нашиот најдобар макетар Мошо, кој успеа да направи чудо од чудото на Танге. Макетата лежеше сосема заборавена во еден зафрлен дел во депоата на Музејот на град Скопје, покриена со прав, каучи и плакари. Ја идентификувавме преку стари фотографии.
Вашата посветеност на Скопје, поточно на неговиот развој по земјотресот ја покажувате и со документарниот филм “Име без град” кој зборува за почетоците на обновата на разурнатиот град. Дали планирате тој филм да го понудите на фестивали и воопшто, од каде интересот за филмот. Дали планирате и нешто ново?
“Име без град” како и Форум Скопје беа, како што напоменав претходно, логичен напредок на истражувачката работа за Скопје. За филмот развив синопсис по текст на писателот Ермис Лафазановски и успеав да го реализирам во период од 18 месеци. Моментално се работи на тоа овој филм да види фестивали, но и поголема промоција помеѓу самите скопјани. Во 2003 година реализирав архитектонски проект во Австрија токму преку медиумот филм. Се покажа како тотален успех и одличен метод за комуникација помеѓу архитектонската идеја и граѓанското мнение. Самата методологија ме наведе на тоа архитектонскиот агол, теоретскиот агол на гледање на нештата, наместо преку текст, да ги пренесам преку слика. Прво била сликата, па потоа идејата. Ново планирам секогаш, детали не можам да откријам, бидејќи и мене самиот уште не ми се доволно јасни.
По се ова дали ќе ги продолжите истражувањата и ангажманите на тема Скопје?
Форум Скопје ми остави огромна колекција материјали која ја збогатувам се повеќе. Оттука ќе произлезат пред с” изложби, интернационални, кои тематиката Скопје би ја пренеле на едно поголемо ниво. Понатаму истражувањето би го вклопил преку текстови, планирам публикација во вид на книга со целата дебата која се водеше шест денови на Форум Скопје па и тоа да го сведам на докторска работа во сферата на урбанизмот. Форум 2009, кој ќе го организираме идното лето итн.
Едно од прашањата загатнати на форумот беше зошто не е до крај реализиран планот на Кензо Танге и дали тој може да се доврши сега, односно да се инкорпорира во сегашните планови. Кое е вашето лично мислење за ова сега, кога се навршуваат 45 години од катастрофалниот земјотрес?
Еден град е огромен процес, или како што вели професор Богдан Богдановиќ: “Градот е сценографија на која секој граѓанин има право”. Оттука би тргнал со мислата дека по 45 години не може да се оптоваруваме со тоа што останало нереализирано, тоа веќе не може да се имплементира. Градот се менува од година во година, за Скопје овие 45 години се како цела една епоха во која градот многу губи и многу добива. Народот се менува и неговите очекувања се менуваат. Луѓето растат заедно со градот. Неблагодарно би било да се вртиме кон минатото и да почнеме да ги надополнуваме пропустите од пред 40 години. И тоа само по себе би било само уште еден пропуст. Треба да учиме од настаните во минатото, но да гледаме напред, да ги следиме светските трендови. Периодот од 45 години по земјотресот е одличен тајминг да почнат да се поставуваат основи за комуникација која, според мене, ни е едниствен излез од целата апатија со која е заразен целиот интелектуален слој кај нас.
Веќе извесно време не живеете во Скопје. Дали од таа дистанца се смени вашиот поглед на градот?
Тоа е едно прашање кое и самиот си си го поставувам еден долг период. Колку дистанцата кон Скопје ми се “меша” во објективниот дискурс со самиот себе на темата... Мислам дека не се смени ништо, туку само некои работи, набљудувајќи ги од страна, ми станаа појасни.
Вие пред се сте архитект и сега го заокружувате своето образование на Техничкиот универзитет во Виена. Што планирате понатаму и што ве влече повеќе: проектирањето или филмот?
Постдипломски студии завршив на Техничкиот универзитет во Виена и следна фаза ќе биде докторска работа на истата институција под менсторство на професор Рајт. Професионално не би скршнувал многу од мојот пат, би се занимавал и понатаму со архитектура, урбанизам, дизајн... Филмот го гледам како производ, односно како метод, кој сега засега одлично успевам да го имплементирам во архитектонскиот јазик.
Дали сте проектирале, што, со кого соработувате и што ви е најдраго од вашите дела?
Со архитектура, конкретно проектирање, активно се занимавам уште од самиот почеток на моите студии во Виена. Прво учев, потоа учев, денес с” уште учам...такво е проектирањето. Сум работел на поголем број проекти во Австрија, Италија и кај нас. На некои проекти работев индивидуално, но најчесто кај нас соработувам со архитект Бојана Димитровска. Во Австрија сум работел со и за повеќе архитекти, но најдолго соработувам со архитект Сергеј Никољски. Најдраги ми се малите дела, два проекта за индивидуални куќи на Водно во Скопје, како и проектите за познат синџир вински ресторани во Виена.
ПОРТА3 број 86

Back to Top
belo View Drop Down
Newbiе
Newbiе
Avatar

Joined: 07-Aug-2008
Location: Skopje
Online Status: Offline
Posts: 0
  Quote belo Quote  Post ReplyReply #45 Posted: 19-Sep-2008 at 12:04
Izlozba na arc. SERGEJ NIKOLJSKI vo Venecija
sub object / or between subject and object / schluder / nikoljski
   
SUB OBJECT (2008)
Detailansicht
Michael Schluder/Sergej Nikoljski
Material: Eternit
Größe: 281 cm lang, 73 cm breit, 73 cm hoch
Foto: Andrea Sari
   
SUB OBJECT (2008)
Detailansicht
Michael Schluder/Sergej Nikoljski
Material: Eternit
Größe: 281 cm lang, 73 cm breit, 73 cm hoch
Foto: Andrea Sari
   
SUB OBJECT (2008)
Detailansicht
Michael Schluder/Sergej Nikoljski
Material: Eternit
Größe: 281 cm lang, 73 cm breit, 73 cm hoch
Foto: Andrea Sari
   
SUB OBJECT (2008)
Detailansicht
Michael Schluder/Sergej Nikoljski
Material: Eternit
Größe: 281 cm lang, 73 cm breit, 73 cm hoch
Foto: Andrea Sari
   
SUB OBJECT (2008)
Blick in die Ausstellung
Michael Schluder/Sergej Nikoljski
Material: Eternit
Größe: 281 cm lang, 53 cm breit, 53 hoch
Foto: Andrea Sari
   
SUB OBJECT (2008)
Welle
Michael Schluder/Sergej Nikoljski
Material: Eternit
Größe: 281 cm lang, 53 cm breit, 53 hoch
Foto: Andrea Sari
   
SUB OBJECT (2008)
Detailansicht
Michael Schluder/Sergej Nikoljski
Material: Eternit
Größe: 281 cm lang, 73 cm breit, 73 cm hoch
Foto: Andrea Sari
   
SUB OBJECT (2008)
Detailansicht
Michael Schluder/Sergej Nikoljski
Material: Eternit
Größe: 281 cm lang, 73 cm breit, 73 cm hoch
Foto: Andrea Sari
   
SUB OBJECT (2008)
Detailansicht
Michael Schluder/Sergej Nikoljski
Material: Eternit
Größe: 281 cm lang, 73 cm breit, 73 cm hoch
Foto: Andrea Sari
   
SUB OBJECT (2008)
Detailansicht
Michael Schluder/Sergej Nikoljski
Material: Eternit
Größe: 281 cm lang, 73 cm breit, 73 cm hoch
Foto: Andrea Sari
   
SUB OBJECT (2008)
Detailansicht
Michael Schluder/Sergej Nikoljski
Material: Eternit
Größe: 281 cm lang, 73 cm breit, 73 cm hoch
Foto: Andrea Sari
   
Sergej Nikoljski
Portrait
Foto: Sergej Nikoljski
   
Michael Schluder
Portrait
Foto: Michael Schluder

home

Pressetext

Pressetext download

Katalog

Folder

Fotomaterial

 
Back to Top
belo View Drop Down
Newbiе
Newbiе
Avatar

Joined: 07-Aug-2008
Location: Skopje
Online Status: Offline
Posts: 0
  Quote belo Quote  Post ReplyReply #46 Posted: 19-Sep-2008 at 12:09
http://www.kunstpresse.at/subobject/subobject_en.html
sub object / or between subject and object / schluder / nikoljski
   

SUB OBJECT ... OR BETWEEN SUBJECT AND OBJECT
Exhibition by Michael Schluder and Sergej Nikoljski
On the occasion of the 11th Architecture Biennale in Venice, Italy

Place Campo San Francesco della Vigna, Venice
Opening Saturday, September 13, 2008, 4:00 p.m.
Duration September 14 to November 14, 2008
Opening hours 8:00 a.m.  – 8:00 p.m.
FREE ADMISSION

On the opening day, Michael Schluder and Sergej Nikoljski will be present and glad to answer any questions concerning SUB OBJECT.

Under the motto SUB OBJECT …or between subject and object the exhibition by  Michael Schluder and Sergej Nikoljski at the Campo San Francesco della Vigna focuses on the true nature of the lagoon city. The eternity-made objects presented at the exhibition represent a new interpretation of the so-called "passerellas" the small footbridges that are used in Venice during high water ("acqua alta"). The exhibition can be visited at free admission from September 14 until November 14, 2008.

The sinking of the city is a process Venice and its inhabitants have to face and to cope with. 100 days per year the high water dominates the face of the lagoon city and thus also considerable influences everyday life of the people living there.  It is this elementary topic that Michael Schluder and Sergej Nikoljski tackle with their concept and implementation of SUB OBJECT.

While the object had originally been planned only to be used during high water in Venice, the two architects decided, after in-depth considerations, to develop an object with dual function. This duality is now also reflected in the choice of the outer form in which SUB OBJECT was created and designed.

An S-shaped loop, a wave turned into stone and a straight slab unified with each other – that’s the new "passerella". If the eternit object is used as a single unit, it serves as a piece of city-furniture. If several objects are aligned one after the other, they form an ornament and turn into an auxiliary construction for cases of high water. SUB OBJECT can be stacked on top of each other and arranged in most versatile ways. With its never ending combination possibilities, SUB OBJECT offers the spectator constantly changing, new views and perceptions.

The formed slab, shaped like a wave, perfectly fits into its surrounding and breathes the flair that the city with the legendary myth, located on the Adriatic coast of upper Italy, has been radiating at all times.

For more than 10 years architect Michael Schluder (born 1956 in Vienna) and Sergej Nikoljski (born 1962 in Skopje) have consistently been working together at the intersection between architecture and design.

In October 2002, they participated, among other things, in the BIO 18 Biennial for Industrial Design in Ljubljana as the representatives of Austria. In their work focussing on social ergonomics, their pieces of furniture named "Stand by me" and "Pisolino" represented an essential contribution to this topic, which, in September 2003,  became also the focus of the "la movida" exhibition at the gallery Engelhorn and of a discussion round held in this context. The first piece of work made from the material eternit, i.e. fiber cement, was exhibited under the name "Skunit" at the 2004 "Form im Dialog" exhibition which took place at the Factory Kunsthalle Krems.

The two architects’ high competence as designers is evidenced by their perfect adaptation of forms to the human workflow and needs. The furniture design "Castillo" was presented in October 2003, on the occasion of "One and a half room", an exhibition following the concept of the Russian-American writer and Nobel prize winner for literature, Joseph Brodsky. Schluder & Nikoljski presented their design furniture, among many other occasions, also within the framework of the following exhibitions: 2007 "Design im MuseumsQuartier Wien – d.sign Plattform", Vienna; 2006 "Die Enzykopädie der wahren Werte", at the k/haus, Vienna; and 2004 "Form im Dialog", at the Factory Kunsthalle Krems, Lower Austria.
Since 1988, architect Michael Schluder manages his own architecture firm in Vienna, with a branch office established in Berlin. Sergej Nikoljski works as an independent architect in Vienna

For further information or any other questions please refer to:

schluder/nikoljski
Marktgasse 3-7/11
A-1090 Vienna

or
schluder architektur ZT GmbH
Heinrichsgasse 2/9
A-1010 Vienna
T +43 (0) 1 533 65 34
F +43 (0) 1 533 65 34-9
E office@architecture.at
http://www.architecture.at
http://www.austria-architects.com

 


SUBOBJECT or between the substance and the object

The artwork by S.N.I.K. titled "Process Venice" reveals a new phenomenon, a novelty both as a term and appearance - the SUB OBJECT. Its complex phenomenology consists of the inability to provide a single definition for it, neither as a substance (organizational item, principle, gesture), nor as an object (applied body), as it unites both at the same time.
In that way it becomes a symbolic particle, a discarnate body that invites active interpretation. It indicates the process of its appearance but also its open shape that we should complete and this participate in it in an ontological sense.  
At one moment, it is self-referent; at another, it is contextually discursive.
The seemingly simple geometry is an illustration of the primordial dialectics of using of energy – motion as a shape-creating principle, which in this case is a self-organising self-resemblance. It is composed of a basic sinusoid open wave and a straight line. They indicate two ontological projections, continuity and discontinuity, or the two elementary temporal reflections: circle and linear time.  
The wave, as such, is movement, a basic dichotomy of full and empty, of presence and absence; it is a meta-stabile supra-moveable unification point. The straight line contains in itself the condition of sameness, stillness and silence.
This geometry of appearance can be identified and used as a special shape, as elementary composition or a complex network. The emerging composite generative knot is indicating a kind of tectonic-of-textiles, e.g. a capability for elastic experience of space.  
The role of the SUB OBJECT is not to denote a specific function that it could have as an urban furniture or "passerella"; its main function is appearance as such, the cognisance that something comes into being.
In that sense its interpretation as a MONUMENT in the waters of Venice would be a reflection of its real nature – TOUCHING ET(H)ERNIT(Y)
Text: MBMHP = Minas Bakalcev + Mitko Hadji-Pulja

Vienna, September 9th, 2008

 

download press release

home

press release

download press release

catalogues

Back to Top
BOJAN View Drop Down
Senior Member
Senior Member
Avatar

Joined: 09-Sep-2008
Location: SKOPJE
Online Status: Offline
Posts: 3438
  Quote BOJAN Quote  Post ReplyReply #47 Posted: 21-Sep-2008 at 19:56
Искрено од последните градби што ги финансира државата единствено се согласувам за објектот на филхармонијата, која е естетски издржана. Најмногу ми пречи спомен куќата на Мајка Тереза кое е биде катастрофално промашување за центарот на градот, грд проектиран објект којшто нема да биде компактен со средината околу него. Не сум запознаен со ликот на музејот посветен на жртвите од комунизмот, но сум воздржан за стариот театар. Требало да се размислува дека на 10 метри од него е меморијалниот објект за загинатите македонски евреи, којшто ќе има модернистички стил, иако не сум запознаен кој правец ќе доминира(долго време изградбата му е стопирана). Скопје треба да стане центар во кој домашните и странски архитекти ќе ги уриваат сегашните бариери и скепси во модерната архитектура, а старото лице Скопје би требало да го задржи пред се со турската чаршија и со средувањето на улицата Максим Горки во центарот на градот.
Back to Top
ArchiTechTone View Drop Down
Senior Member
Senior Member
Avatar

Joined: 19-Jan-2009
Online Status: Offline
Posts: 280
  Quote ArchiTechTone Quote  Post ReplyReply #48 Posted: 28-Jan-2009 at 18:38
Мој придонес на темава....












Back to Top
La Linea View Drop Down
Senior Member
Senior Member
Avatar

Joined: 07-Nov-2007
Location: Skopje
Online Status: Offline
Posts: 2067
  Quote La Linea Quote  Post ReplyReply #49 Posted: 28-Jan-2009 at 19:37
Замислете колку опасно ќе изгледала клучката на крушевска со јужен булевар!!! И центарот доколку градски ѕид бил изграден онака како првично што било планирано! И Градска Порта. Rock

Реално, освен градски ѕид што е свршена работа, сеуште имаме шанси да видиме грандиозни проекти според замислата на Танге.

Одлични материјали Аrchitectone ApplauseМногу пати сум барал материјали од макетата, и имам постирано некои што ретко се наоѓаат, но никогаш не наидов на овие.
Помогнете во Македонската Википедија - Слободна енциклопедија!
Back to Top
lslcrew View Drop Down
Senior Member
Senior Member
Avatar

Joined: 14-Jan-2008
Location: Skopje
Online Status: Offline
Posts: 10988
  Quote lslcrew Quote  Post ReplyReply #50 Posted: 28-Jan-2009 at 20:30
Па на плановиве фалат и доста работа кои се после додадени, а кои се реална потреба на Скопје, како тунелот под плоштад кој го нема тука. Но има и добри работи како оној делот пред стара железничка што го имаме дискутирано, Малку едниот цртеж ми изгледа како манга цртан!
Back to Top
mitatos View Drop Down
Senior Member
Senior Member
Avatar

Joined: 06-Jan-2008
Location: Skopje
Online Status: Offline
Posts: 1739
  Quote mitatos Quote  Post ReplyReply #51 Posted: 28-Jan-2009 at 22:06
a toj stadionot tamu vo chair li bil predviden ?
"Најлошиот град од градовите е тој што нема ред,мир и сигурност за своите граѓани" (Али ибн Еби Талиб)
Back to Top
ArchiTechTone View Drop Down
Senior Member
Senior Member
Avatar

Joined: 19-Jan-2009
Online Status: Offline
Posts: 280
  Quote ArchiTechTone Quote  Post ReplyReply #52 Posted: 28-Jan-2009 at 22:28
Originally posted by La Linea

Одлични материјали Аrchitectone ApplauseМногу пати сум барал материјали од макетата, и имам постирано некои што ретко се наоѓаат, но никогаш не наидов на овие.


Фотографиите се мои, црно-бели се заради тоа што се сликани без блиц, и grain-от ми изгледа многу поприфатлив на тој начин.  Ако сакаш ќе ти ги пратам во боја, имаа уште слики од макетава, ако му требаат на некој....
Back to Top
zabegan View Drop Down
Senior Member
Senior Member
Avatar

Joined: 01-Jul-2008
Location: Skopje
Online Status: Offline
Posts: 7441
  Quote zabegan Quote  Post ReplyReply #53 Posted: 28-Jan-2009 at 22:50
ми се допаѓаат инфраструктурните решениа на Танге, но не ми се допаѓа како е направен мал ринг, вака недоправен е грд, но ако веќе толку бил модерен бруталистички бетон, замислете си колку забетониран ќе беше центарот, не ми се допаѓаат и други објекти, но сега немам посебен аргумент за целиот план
но ако нешто ми се допадна од Танге, тоа е решението за Крушевска република и зградите околу неа
Back to Top
La Linea View Drop Down
Senior Member
Senior Member
Avatar

Joined: 07-Nov-2007
Location: Skopje
Online Status: Offline
Posts: 2067
  Quote La Linea Quote  Post ReplyReply #54 Posted: 29-Jan-2009 at 00:06
Архитектоне да сум на твое место би ги качил сите слики(освен ако не се премногу, тогаш најдобрите) во нишкава и секој што го интересираат да си ги симне. Или па зип фолдер и на rapidshare качи ги или нешто слично.

Секоја чест за трудот иначе. Дали макетата е достапна за јавност или? Знам дека пред некое време ја оправаа и само толку ми текнува. Има поназад во нишкава околу тоа.
Помогнете во Македонската Википедија - Слободна енциклопедија!
Back to Top
beTon View Drop Down
Senior Member
Senior Member


Joined: 25-Jun-2008
Online Status: Offline
Posts: 3514
  Quote beTon Quote  Post ReplyReply #55 Posted: 21-Mar-2009 at 16:51

остатоците на Кензо 

ул. Даме Груев Скопје - Волан - 21.03.2009



Edited by beTon - 21-Mar-2009 at 17:10
Back to Top
anDarko View Drop Down
Senior Member
Senior Member
Avatar

Joined: 12-Oct-2008
Online Status: Offline
Posts: 204
  Quote anDarko Quote  Post ReplyReply #56 Posted: 22-Mar-2009 at 14:52
еве една одлична статија за тоа како во Стокхолм планираат да ги ревитализираат урбаните дизајни од времето на модернизмот, слични на оние на Кензо, а кои и во Стокхолм не биле реализирани до крај а и добар дел од нив сега се анахрони на современите поимања на уредување на просторот:

5 ways to breathe new life into failed urban plans
By Nicolai Ouroussoff
Tuesday, March 17, 2009


STOCKHOLM: City officials here have yet to announce the winning design for the Slussen project, which aims to replace a tangle of traffic circles, bridges, underpasses and boat locks in the heart of this city. But they have already done us a major public service.

The five proposals in the competition, on view at Stockholm.se/slussen, offer a snapshot of contemporary urban planning ideas. They include a breathtaking design by Jean Nouvel, a head-scratching proposal by Norman Foster and some intriguing work by younger talents who are still mostly unknown internationally.

But the competition's greatest value is as a measure of just how far many European governments have come in addressing failed urban policies of the past. The designs all seek to breathe new life into the dead zones created unwittingly by Modernist and postwar planners.

Built in the mid-1930s, Slussen is a prime candidate for a re-examination of large-scale Modernist planning. Designed to link two sides of the historic city, its concrete entry ramps curl around a cylindrical office building before stretching over an underground bus terminal and the massive locks that regulate boat traffic between Lake Malaren and the Baltic Sea.

In some ways the weaving of a mind-numbing range of transportation systems into a single integrated network made the project a tour de force. But the structure began to deteriorate decades ago, partly because of the poor quality of its concrete construction. Most planners regard it as a lesson in everything that was wrong with orthodox Modernism: endless swaths of barren concrete plazas and dank underpasses that seemed to invite midday muggings.

The competition encourages us to ponder those values with a fresh, unbiased eye. The most intriguing of the five designs can be separated more or less into two categories: those that try to bring clarity and order to the jumbled traffic systems, and those that seek to draw the bustling energy of the old city across the site.

Mr. Nouvel's entry tries to harness that energy. He begins by rerouting the bulk of car traffic to the west, forging a more direct connection between southern Stockholm and the central business district. An immense public park laid over this freeway would offer stunning views of Lake Malaren.

The existing bridge is transformed into a contemporary Ponte Vecchio, a pedestrian alleyway of shops and restaurants that links the two sides of the city. A series of layered roof structures replicate the density and complexity of the urban tissue on either side; terraces present spectacular watery vistas. The design reflects a conviction that the collision of ideas, even more than architectural forms, gives cities their civilizing power.

The most impetuous challenger to Mr. Nouvel's proposal, from BIG, a young, still relatively unknown firm in Copenhagen, treats emptiness as a virtue rather than a vice. Like Mr. Nouvel, these architects reroute the majority of car traffic to the west. A new pedestrian plaza is then draped over the network of locks and walkways like a soft crumpled blanket. A series of incisions are cut into this surface, and the concrete fabric peels back to make room for retail space underneath. The surfaces of these giant flaps become public bleachers where pedestrians can sit and look out at the sea.

The contrast in philosophies is striking. Mr. Nouvel is part of a generation of European architects whose ideas were shaped by the student uprisings of 1968 and the collapse of old Modernist dogma. Through his architecture, he has sought to recapture the messiness of ordinary life that tabula-rasa planning typically erased. Rather than smoothing over the competing forces that shape the contemporary city, his fragmented forms celebrate tension.

The architects of BIG, weaned in the age of the Internet, seem more interested in fashioning a fluid, integrated relationship among architecture, landscape and public infrastructure. To them the barren windswept plazas of early Modernism are not horrifying; they are a source of inspiration. In an age when we are constantly bombarded with visual noise, these architects seem to be saying that desolation can be a refuge. If their design has a weakness, it may be that it lacks the mix of monumental and intimate spaces that humanize Mr. Nouvel's scheme.

The rest of the proposals fall somewhere between these two extremes. A design by the Swedish architect Gert Wingardh evokes Baron Haussmann's grand arterial plan for Paris, substituting straight lines for the old curves of the 1930s project. The traffic bridge is straightened to create a more direct link to the old medieval quarter. The city grid is extended to the water's edge. The most poetic detail is a small pedestrian bridge whose low form seems to skim over the surface of the water.

But the project is tainted by commercial excess. The matrix of retail and residential buildings that spill toward the water's edge is split in two by a giant staircase that evokes a more vulgar version of the Spanish Steps in Rome. A towering wall of glass shops on the banks of the lake is no more than a glorified mall.

Mr. Foster's entry also disappoints. It is dominated by a pedestrian bridge that corkscrews up over the lake before connecting to a big public plaza. The bridge would take forever to cross while presenting nothing special in terms of visual experience. The plaza, roughly the proportions of Trafalgar Square in London, is framed by pretentious pseudo-traditional buildings that are meant to blend into the surrounding context but only diminish it.

The cool hyperrational spaces of the final design, by Nyrens Architects, may bring to mind Eastern-bloc architecture of the 1960s and '70s. It is dominated by a series of sweeping terraces that step down to the lake. A massive exhibition building sits on top of the bus terminal, its monumental form isolated within a plaza.

But whatever you may think of the individual designs, the range of ideas presented here will be instructive for American urban planners entering an era of potential policy change. Government cash is nice. But we also need government to support fresh and innovative thinking about cities.

Галерија на предлог-решенијата за урбано редизајнирање на јавните простори во Стокхолм

http://www.nytimes.com/slideshow/2009/03/16/arts/design/20090316_LOCK_SLIDESHOW_index.html


Линк до статијата: http://www.iht.com/articles/2009/03/17/arts/stockholm.php




Back to Top
La Linea View Drop Down
Senior Member
Senior Member
Avatar

Joined: 07-Nov-2007
Location: Skopje
Online Status: Offline
Posts: 2067
  Quote La Linea Quote  Post ReplyReply #57 Posted: 09-Sep-2009 at 02:18
Петар Муличкоски е архитектот зад универзитетската библиотека и зградите на Владата на РМ

ПЕТАР МУЛИЧКОСКИ, АРХИТЕКТ КОЈ ИМАШЕ СВОЈ КОНЦЕПТ ЗА ЕДНА МЕТРОПОЛА

Скопје- неостварена визија

Градот требаше да има рестриктивна политика за енормно зголемување на бројот на неговите жители, бидејќи веќе постоеше проект според кој беше усогласена и целата инфраструктура, објаснува Муличкоски.

  Можеше ли нашата метропола да се развива во некој друг правец, според некоја друга визија и секако врз некои сосема други принципи на раст и развој на една урбана средина? На ова прашање одговор се обиде да даде авторот на Градската универзитетска библиотека и зградата во која денес е сместена Владата на Република Македонија. Петар Муличкоски, еминентен архитект и долгогодишен професор на архитектонскиот факултет во Скопје, имаше своја идеја за тоа како требаше или можеше да изгледа Скопје. Тој учествуваше со свои проекти во изградбата на градот, но неговата визија не беше реализирана.      
По катастрофалниот земјотрес 1963 година тогашните извршни власти преземаа низа активности за подготвување на нов урбанистички план за изградба на Скопје. Од Љубљана, каде што ги заврши своите студии, дојде и Муличкоски и се вработи како асистент на архитектонскиот факултет. Иако тогашните власти заземаа став да го обноват градот и да го направат милионски, неговите размислувања се движеа во друг правец.  
-Тогаш Љубљана имаше актуелен план за тоа како треба да изгледа нивната метропола, па искуството што таму го стекнав го искористив волонтерски да се зафатам со некаков концепт, визија за Скопје 1964 година. 
ВИЗИЈА 
"Во Љубљана која во тоа време  имаше 220 илјади жители, планерите сметаа дека не е добро градот просторно да се шири, или тоа да се случува единствено како резултат на природен прираст. По теркот на  љубљанските размислувања  предложив Скопје, кое тогаш имаше нешто повеќе од 90 илјади жители, да се проширува до 350 илјади, а постоечката состојба да се менува само по пат на реконструкција и доградба. Притоа сообраќајниот систем да остане како пред војната- радијално концентричен  и блоковски, со задржување на маалата. Од друга страна, сметав и дека градот треба да има рестриктивна политика за енормно зголемување на бројот на неговите жители, бидејќи веќе постоеше проект според кој беше усогласена и целата инфраструктура", објаснува Муличкоски, кој во својот концепт предвидел и изградба на три приградски новопроектирани сателитски населби, Драчево, Ѓорче Петров и Маџари со по околу 30 илјади жители. Но, како што напоменува, преовладале некои други политики и концепции. Скопје стана отворен град во кој неконтролирано се вршеше населување. Во акцијата за изграба на Скопје, тогаш било актуелно и решението за централното градско подрачје за што бил распишан меѓународен конкурс, во кој учествуваа експерти од цел свет. Тогашната жири комисија, сепак прифати да се искористи концептот на Кензо Танге, врвен јапонски архитект.  
КОНЦЕПТ НА КЕНЗО ТАНГЕ
"Неговата визија е извонредна како концепција, но за голем град, и се што тој проектираше беше димензионирано во однос на големината која се предвидуваше. Како резултат на тоа сега имаме огромна железничка станица, а негова е и концепцијата со Градскиот ѕид и Градската порта. Сепак, оваа визија се реализираше според проектите, што ги правеа домашните автори, кои не ја разбраа сосема идејата на Кензо Танге. Тука немавме архитектонски домашен капацитет, што можеше тоа да го разбере и реализира онака како што тој го замислуваше. Во однос на центарот на градот домашните  архитекти отидоа со натамошните детални планови и си  направија локални повикани конкурси, што потоа се реализираа. Мојата концепција беше поинаква од таа што тогаш се прифати. Јас предвидував да се направи еден осовински план кој во основа ќе има една барокна концепција според која претходно и беше направен плоштадот. Така, замислив две полни точки претставени со фонтани од левата и десната страна на Вардар, поврзани со Камениот мост како осовина.  Од двете фонтани улиците би се ширеле во вид на зраци. На плоштадот би останале постоечките улици, додека од другата страна тие би се движеле кон скопската чаршија. Урбанистичката структура на блоковите што ги следеа улиците требаа да се задржат и да се додадат нови содржини кои би се ставиле под заштита како дел од предвоено Скопје", ја објаснува својата визија Муличковски.  
ХАОС 
Ова не беше прифатено. Како што вели тој, изградени се високи згради со  тунелски систем на сообраќајници. И додава, големата густина на содржини стана евидентно неприкладна не само заради намалувањето на визурите што порано се отвараа, туку и поради тесните улици и недостаток од паркиралишта. Со еден збор, густината на градбата беше толку голема што денеска градот се задушува во сообраќај.  
"Има места во градот што веќе не може да се поправат и кои ги зафатил "карцином". Една од негативностите е и лонгитудиналното проширување на градот кој веќе има 25 километри по надолжна линија. Во мојот план предвидував да се задржи трасата на железничката пруга под Водно и старата станица и на таа траса, што би се користела и како експресно градско метро, да се додаде една магистрална сообраќајница која ќе се протега од Ѓорче Петров до Драчево и натаму до Маџари", ја дообјасни Муличкоски идејата за некое друго Скопје, сметајќи дека со ваква визија би се избегнала сегашнава состојба- Скопје со сообраќаен и пред се урбанистички хаос.  

 Даниела ТРАЈКОВСКА


http://209.85.129.132/search?q=cache:U-XE9f8gfr4J:star.vecer.com.mk/tekst.asp%3Ftid%3D19835+%D0%9F%D0%B5%D1%82%D0%B0%D1%80+%D0%9C%D1%83%D0%BB%D0%B8%D1%87%D0%BA%D0%BE%D1%81%D0%BA%D0%B8&cd=4&hl=mk&ct=clnk



Edited by La Linea - 09-Sep-2009 at 02:20
Помогнете во Македонската Википедија - Слободна енциклопедија!
Back to Top
vardar View Drop Down
Senior Member
Senior Member
Avatar

Joined: 03-Mar-2008
Online Status: Offline
Posts: 1106
  Quote vardar Quote  Post ReplyReply #58 Posted: 21-Sep-2009 at 05:46
 

АР­ХИ­ТЕК­ТОТ ИВАН МИР­КОВ­СКИ ЗА НЕ­РЕ­А­ЛИ­ЗИ­РА­НИ­ОТ ЈА­ПОН­СКИ МАС­ТЕР ПЛАН

На Скоп­је му тре­ба нов Кен­зо Тан­ге

Се­га да се до­ре­а­ли­зи­ра пла­нот на Кен­зо Тан­ге е ис­то ка­ко да гра­диш град во кој не­ма да се жи­вее во ку­ќи­те ту­ку ќе се нап­ла­ќа влез­ни­ца за да ги ви­дат лу­ѓе­то, сме­та ар­хи­тек­тот Мир­ков­ски

Спо­ред пла­нот на Кен­зо Тан­ге, од Тран­спор­тни­от цен­тар, пре­ку пе­шач­ки мост, тре­ба­ло да се стиг­ну­ва до мос­тот кај Ком­плек­сот бан­ки ка­де што, пак, тре­ба­ло да се из­гра­ди плош­та­дот Ре­пуб­ли­ка, кој тре­ба­ло да би­де по­го­лем и по­ос­мис­лен од де­неш­ни­от плош­тад Ма­ке­до­ни­ја
Град­ска пор­та би­ло пред­ви­де­но да се гра­ди од кај Ком­плек­сот бан­ки кон де­неш­ни­от нов об­јект на "Ве­ро", и во неа тре­ба­ло да се смес­ти це­ли­от биз­нис сек­тор
За Град­ски ѕид нап­ра­ве­ни се че­ти­ри раз­лич­ни под­мо­де­ли на мо­де­лот на Тан­ге. Про­ек­тот бил тес­ти­ран во ту­нел за вет­ро­ви, за да се ви­ди ка­ко ќе се сме­ни мик­рок­ли­ма­та на гра­дот. Де­нес не знам за кој про­ект та­ка се оди во де­та­ли


Зош­то пос­тзем­јот­рес­но Скоп­је не би­ло из­гра­де­но спо­ред мас­тер пла­нот на ја­пон­ски­от ар­хи­тект Кен­зо Тан­ге? Кол­ку гра­дот из­гу­бил по­ра­ди тоа што не­го­ви­от план бил де­лум­но ре­а­ли­зи­ран, и мо­же ли не­кои од тие про­ек­ти да се ре­а­ли­зи­ра­ат во де­неш­но Скоп­је? Од­го­во­ри на овие пра­ша­ња се оби­ду­ва да да­де мла­ди­от ар­хи­тект Иван Мир­ков­ски, кој ток­му на те­ма­та за Скоп­је дип­ло­ми­ра­ше на Фа­кул­те­тот по ар­хи­тек­ту­ра на Тех­нич­ки­от уни­вер­зи­тет во Ви­е­на.
"На Скоп­је му тре­ба нов Кен­зо Тан­ге, кој ќе да­де нов мас­тер план, спо­ред кој гра­дот ќе се раз­ви­ва во на­ред­ни­те пе­де­се­ти­на го­ди­ни. Ко­га се ос­вр­ну­ва­ме на ми­на­то­то и на она што би­ло нап­ра­ве­но, тре­ба да се учи­ме на греш­ки­те за да не ги пов­то­ру­ва­ме. Би би­ло пог­реш­но, од де­неш­на дис­тан­ца, да се нав­ра­ќа­ме на про­ек­ти­те на Тан­ге, во обид се­га да ги ре­а­ли­зи­ра­ме ток­му та­ка ка­ко што тој ги ис­пла­ни­рал, би­деј­ќи без ви­зи­ја ка­ко гра­дот ќе фун­кци­о­ни­ра, тоа пов­тор­но ќе би­де про­ма­шу­ва­ње. Тоа е ис­то ка­ко да гра­диш град во кој не­ма да се жи­вее во ку­ќи­те ту­ку ќе се нап­ла­ќа влез­ни­ца за да ги ви­дат лу­ѓе­то", ве­ли Мир­ков­ски.
Мас­тер пла­нот за Скоп­је, кој Кен­зо Тан­ге и не­го­ви­от тим од Ја­по­ни­ја го пра­ве­ле во 1965 го­ди­на, от­ка­ко по­бе­ди­ле на ме­ѓу­на­род­ни­от кон­курс кој бил рас­пи­шан за об­но­ва на пос­тзем­јот­рес­но Скоп­је, бил ед­на ви­зи­ја за раз­вој на гра­дот во по­ве­ќе фа­зи. Овој про­ект на Тан­ге му бил прв од тој обем и за прв­пат тој про­ек­ти­рал над­вор од Ја­по­ни­ја.
"Ко­га поч­нал да го ре­ша­ва проб­ле­мот, имал ви­зи­ја да го ре­ши во фа­зи, би­деј­ќи гра­дот мо­ра да жи­вее и да му се да­де мож­ност на тој град да се раз­ви­ва во ид­ни­на, заш­то не мо­жеш да зна­еш што ќе се слу­чи по 40 го­ди­ни ту­ку са­мо да прет­пос­та­виш. Од тие прет­пос­тав­ки, ко­га ни­кој не мис­лел де­ка Ју­гос­ла­ви­ја ќе се рас­пад­не ту­ку де­ка ќе би­де чет­вр­та си­ла во све­тот и оти ќе се раз­ви­ва и ќе има су­пер­во­зо­ви, и де­ка Скоп­је ќе се раз­ви­ва, ка­ко што е де­нес Бер­лин, нап­ра­вен е мас­тер пла­нот. Но не из­лег­ло та­ка, и ре­а­ли­за­ци­ја­та на пла­нот на Тан­ге поч­ну­ва да стаг­ни­ра, за­ед­но со си­те дру­ги про­це­си во др­жа­ва­та", ве­ли Мир­ков­ски.
Ме­та­бо­лис­тич­ка­та ар­хи­тек­ту­ра ко­ја до­ми­ни­ра­ла во тоа вре­ме во Ја­по­ни­ја и чиј прет­став­ник бил Тан­ге, проб­ле­ми­те ги ре­ша­ва­ла пре­ку сим­бо­ли, од­нос­но ар­хи­тек­ти­те гра­дот го по­де­ли­ле на не­кол­ку сим­бо­ли кои, ме­ѓу­себ­но по­вр­за­ни, да­ва­ле це­ли­на и со­ци­о­лош­ка фун­кци­о­нал­ност.
"Кен­зо Тан­ге гра­дот го де­ли на прс­те­нес­ти и ли­не­ар­ни фор­ми, кои ну­дат ши­ро­ки за­о­би­кол­ни­ци и го вгра­ду­ва­ат во се­бе раз­во­јот на со­об­ра­ќа­јот во го­ди­ни­те кои до­а­ѓа­ат. Тој да­ва ком­плек­сна ана­ли­за на мик­ро и мак­ро струк­ту­ра­та на цен­трал­но­то град­ско под­рач­је. Тан­ге то­гаш ги да­ва тер­ми­ни­те Град­ски ѕид, Град­ска пор­та и плош­тад Ре­пуб­ли­ка. Тој сме­тал де­ка гла­вен за раз­во­јот на гра­дот ќе би­де Тран­спор­тни­от цен­тар, би­деј­ќи се прет­пос­та­ву­ва­ло де­ка же­лез­нич­ки­от со­об­ра­ќај ќе би­де до­ми­нан­тен. Град­ска­та пор­та тре­ба­ло да се гра­ди на мес­то­то ка­де што се­га се на­о­ѓа На­род­на бан­ка и прос­то­рот спро­ти неа ка­де што се­га се гра­ди но­ви­от об­јект на 'Ве­ро'. Во Град­ска­та пор­та тре­ба­ло да би­де смес­тен биз­нис сек­то­рот, а таа би­ла пла­ни­ра­на на две ни­воа, од­нос­но нул­та ни­во по кое ќе се дви­жат во­зи­ла­та, а пре­ку пе­шач­ки мост, си­те што ќе дој­дат во Скоп­је, пре­ку Же­лез­нич­ка­та ста­ни­ца пеш да дој­дат до плош­та­дот Ре­пуб­ли­ка и до Град­ски­от тр­гов­ски цен­тар и, пре­ку Плош­та­дот, до Град­ски ѕид. Плош­та­дот Ре­пуб­ли­ка тре­ба­ло да се из­гра­ди на по­те­гот од мос­тот кај 'Хо­ли­деј ин' кон Же­лез­нич­ка­та ста­ни­ца на два­та бре­га на Вар­дар, а во не­го тре­ба­ло да се смес­тат си­те ад­ми­нис­тра­тив­ни об­јек­ти на Гра­дот. Плош­та­дот тре­ба­ло да се по­вр­зе со пе­шач­ки мост, а во дол­ни­от дел да би­де ска­лест во круж­на фор­ма и да мо­же да се ко­рис­ти ка­ко би­на или от­во­рен те­а­тар. Иде­ја­та би­ла си­те што, пре­ку Же­лез­нич­ка­та ста­ни­ца ќе дој­дат во Скоп­је, пеш да мо­жат да стиг­нат до си­те поз­на­чај­ни ад­ми­нис­тра­тив­но-де­лов­ни об­јек­ти, да за­вр­шат ра­бо­та", об­јас­ну­ва Мир­ков­ски.
Од овие про­ек­ти на Тан­ге ре­чи­си це­лос­но бил ре­а­ли­зи­ран са­мо про­ек­тот за Град­ски ѕид, и де­лум­но е ре­а­ли­зи­ран про­ек­тот за Тран­спор­тни­от цен­тар, би­деј­ќи би­ла из­гра­де­на са­мо Же­лез­нич­ка­та ста­ни­ца, а Ав­то­бус­ка­та ста­ни­ца и ос­та­на­ти­те прид­руж­ни об­јек­ти ос­та­на­ле не­за­вр­ше­ни. Плош­та­дот Ре­пуб­ли­ка во­оп­што не бил поч­нат, а од Град­ска­та пор­та де­нес фун­кци­о­ни­ра са­мо згра­да­та на На­род­на бан­ка.
"Во 1972-74 го­ди­на Кен­зо Тан­ге е за пос­ле­ден пат ту­ка, ко­га се гра­де­ла Же­лез­нич­ка­та ста­ни­ца. Со тој про­ект ра­бо­ти­те поч­на­ле да за­пи­ра­ат, Град­ски ѕид е во конс­трук­ци­ја, а од Тран­спор­тни­от цен­тар се гра­ди са­мо Же­лез­нич­ка­та ста­ни­ца. Дру­ги­те со­др­жи­ни по­ле­ка от­па­ѓа­ат од иг­ра.
Град­ска пор­та не се из­гра­ди­ла на тоа ни­во ка­ко што пла­ни­рал Кен­зо Тан­ге, би­деј­ќи мо­же­би не­ма­ло так­ва пот­ре­ба. Но не знам зош­то во­оп­што не бол поч­нат плош­та­дот Ре­пуб­ли­ка, кој ка­ко прос­тор бил од­лич­но ре­шен и се­га се по­ка­жу­ва де­ка ток­му тој плош­тад ни фа­ли, би­деј­ќи де­неш­ни­от плош­тад не мо­же да ги за­до­во­ли пот­ре­би­те на гра­дот, оти ни­ту е го­лем, ни­ту прос­тран, ни­ту ги има пот­реб­ни­те об­јек­ти. Се­га има­ме еден плош­тад дух, кој пос­тои са­мо на хар­ти­ја, а на плош­та­дот Ма­ке­до­ни­ја се тру­па­ат си­те фун­кции на гра­дот, и на­ед­наш ќе се слу­чи да не­ма­ме плош­тад ту­ку са­мо те­рен за сер­вис", ве­ли Мир­ков­ски.
Тој сме­та де­ка единс­тве­но про­ек­тот за Град­ски ѕид, кој ско­ро це­лос­но бил ре­а­ли­зи­ран, де­нес ком­плет­но фун­кци­о­ни­ра. Спо­ред овој наш млад ар­хи­тект, си­те ко­мен­та­ри де­ка Град­ски ѕид е про­ма­ше­на ин­вес­ти­ци­ја и оти не е из­гра­ден по пла­нот на Тан­ге, се смеш­ни, чар­ши­ски му­а­бе­ти.
"За Град­ски ѕид се нап­ра­ве­ни че­ти­ри раз­лич­ни под­мо­де­ли на мо­де­лот на Тан­ге. Про­ек­тот бил тес­ти­ран во ту­нел за вет­ро­ви, за да се ви­ди ка­ко ќе се сме­ни мик­рок­ли­ма­та на гра­дот. Де­нес не знам за кој про­ект та­ка се оди во де­та­ли. Ни­кој не мо­же да ка­же зош­то Град­ски ѕид не фун­кци­о­ни­ра. Град­ски ѕид, спо­ред ме­не, е еден од нај­фун­кци­о­нал­ни­те про­ек­ти во Скоп­је. Град­ски ѕид е на­ре­ден во два сте­пе­на, на ви­со­ки ку­ли од 45 мет­ри и ни­ски ку­ли од 20 мет­ри, кои ме­ѓу се­бе има­ат зе­лен прос­тор. Зна­чи Град­ски ѕид пра­ви еден ѕид ме­ѓу цен­трал­но­то град­ско под­рач­је и ос­та­то­кот од гра­дот, но внат­ре ос­та­ва до­во­лен прос­тор ка­де што лу­ѓе­то кои жи­ве­ат во цен­тар мо­же пеш да одат и да цир­ку­ли­ра­ат, прос­тор ка­де што не­ма прис­тап за во­зи­ла и прос­тор на кој мо­же да си иг­ра­ат де­ца, ка­ко што не е слу­чај со дру­ги­те на­сел­би ка­де што од пар­ки­ра­ни ко­ли не сме­еш да пуш­тиш де­ца над­вор. Проб­ле­мот е што тие прос­то­ри се це­лос­но за­бо­ра­ве­ни. Мо­же­би тоа е не­кој по­рив на ам­не­зи­ја што вла­дее во це­ла Ев­ро­па, па и кај нас", ве­ли Мир­ков­ски.
Со­об­ра­ќај­ни­те ре­ше­ни­ја за Скоп­је од про­ек­ти­те на Кен­зо Тан­ге и де­нес сe уш­те се ак­ту­ел­ни. Не­о­дам­на за­вр­ше­на­та се­вер­на оби­кол­ни­ца око­лу Скоп­је е дел од мас­тер пла­нот на овој ја­пон­ски ар­хи­тект, а јуж­на­та оби­кол­ни­ца, од­нос­но де­неш­ни­от Ју­жен бу­ле­вар кој, про­дол­жу­вај­ќи на ис­ток и за­пад, ќе се спои со се­вер­на­та оби­кол­ни­ца, ос­та­ну­ва­ат глав­но со­об­ра­ќај­но ре­ше­ние за гра­дот.
"Со­об­ра­ќај­ни­ци­те Тан­ге мно­гу доб­ро ги ре­шил. Се­вер­на­та оби­кол­ни­ца, спо­ред про­ек­тот, го се­че Ка­ле и ми­ну­ва под не­го, а по­тоа си те­че ка­ко што и се­га е из­гра­де­на. Тоа е вле­зот во цен­тар. Јуж­на­та оби­кол­ни­ца е де­не­шен Ју­жен бу­ле­вар, кој де­нес, ка­ко што поч­ну­ва, и за­вр­шу­ва сле­по, са­мо се про­дол­жу­ва­ат кон ис­ток и за­пад и се по­вр­зу­ва­ат со се­вер­на­та оби­кол­ни­ца. Тоа е еден над­во­ре­шен кру­жен прс­тен око­лу де­неш­ни­от Мал ринг. Пар­ти­зан­ска тре­ба­ло да про­дол­жу­ва пра­во и под Плош­та­дот да се по­вр­зе на се­вер­на­та оби­кол­ни­ца, а се­га за­вр­шу­ва сле­по и уди­ра во згра­да­та ко­ја бе­ше из­гра­де­на. Под­зем­ни­от дел на Пар­ти­зан­ска де­нес не­ма ни­как­ва мож­ност да се нап­ра­ви, би­деј­ќи Гра­дот не­ма ни­ту план за под­зем­ни­те ин­ста­ла­ции", ве­ли Мир­ков­ски.
Тој сме­та де­ка Скоп­је и из­гу­би­ло, но и до­би­ло што пла­нот на Тан­ге не се ре­а­ли­зи­рал во це­лост. Тој об­јас­ну­ва де­ка во тоа вре­ме ко­га Тан­ге го ра­бо­ти пла­нот за Скоп­је, уш­те двај­ца дру­ги врв­ни ар­хи­тек­ти пра­ват пла­но­ви за из­град­ба на уш­те два гра­да, ед­ни­от во Ин­ди­ја, дру­ги­от во Бра­зил.
"Бра­зи­ли­ја во тоа вре­ме се гра­ди по пла­нот на Ос­кар Ни­ма­ер, а Шан­да­гар во Ин­ди­ја се гра­ди по пла­нот на Ле Кор­биз­је. На хар­ти­ја овие два гра­да из­гле­да­ат мно­гу уба­во, но иде­а­лот на ар­хи­тек­тот се по­чи­ту­ва док­рај и при из­град­ба се слу­ша се­кој збор на ар­хи­тек­ти­те, и тие два гра­да се нап­ра­ве­ни уто­пис­тич­ки, без да се во­ди смет­ка за нив­на­та фун­кци­о­нал­ност, без да се во­ди смет­ка де­ка пла­нот е пра­вен за пот­ре­би­те на лу­ѓе­то. Во Скоп­је уба­во­то е во тоа што и де­нес се одр­жу­ва во жи­вот и це­ла­та таа ме­та­бо­лис­тич­ка ар­хи­тек­ту­ра на ар­хи­тек­ти­те од Ја­по­ни­ја, ко­ја се вкло­пу­ва во жи­ве­е­ње­то. Ние и де­нес жи­ве­е­ме во Град­ски ѕид, го ко­рис­ти­ме Тран­спор­тен цен­тар, кој сe уш­те се дог­ра­ду­ва. Тој мас­тер план на Кен­зо Тан­ге фун­кци­о­ни­ра, оти таа ва­ри­јан­та за из­град­ба на гра­дот ко­ја тој ја нап­ра­вил не поч­на­ле вед­наш да ја гра­дат ту­ку на таа ва­ри­јан­та се нап­ра­ви­ле ис­пи­ту­ва­ња и тес­ти­ра­ња", об­јас­ну­ва Мир­ков­ски.
Тој сме­та де­ка ток­му таа ме­то­дич­ност во пла­ни­ра­ње­то на еден град, ка­ко што во ше­е­сет­ти­те го­ди­ни ра­бо­те­ле ја­пон­ски­те ар­хи­тек­ти, е она што де­нес му фа­ли на Скоп­је.
"Мо­ра да се ис­пла­ни­ра­ат фа­зи­те, а по­тоа да се по­ми­не на пла­ни­ра­ње. На Скоп­је му фа­ли пла­ни­ра­ње на фа­зи­те за пла­ни­ра­ње. Тре­ба да поч­не да се пла­ни­ра­ат фа­зи­те ка­ко да се ре­шат ур­ба­нис­тич­ки­те проб­ле­ми на гра­дот, кои не ги има са­мо Скоп­је ту­ку си­те гра­до­ви во све­тот. Кај нас сe не­ка­ко се пра­ви при­у­че­но. Има два-трој­ца про­фе­со­ри што се раз­би­ра­ат од тоа, но нив ни­кој не ги слу­ша. На крај, и да ре­ши не­кој да ги пос­лу­ша, нај­чес­то е дај неш­то на­бр­зи­на да нап­ра­ви­ме, и за­тоа е це­ло­сен ха­ос. Це­ла­та таа иг­ра ко­ја ја на­ре­ку­ва­ме ур­ба­ни­зам, во све­тот фун­кци­о­ни­ра мал­ку по­и­на­ку от­кол­ку кај нас", ве­ли Мир­ков­ски.
Ели­ца Ан­ге­лов­ска

 
 
 
Vest
Back to Top
cukiigor View Drop Down
Newbiе
Newbiе
Avatar

Joined: 09-May-2009
Location: Skopje
Online Status: Offline
Posts: 0
  Quote cukiigor Quote  Post ReplyReply #59 Posted: 24-Jan-2010 at 22:11
Како мој придонес кон темава прикачив CorelDraw фаил земен од деканот на Архитектонски Факултет со слики од планот на Танге за "Центарот на Скопје". Сликите се од една изложба на Архитектонскиот Факултет која беше поставена поради смртта на Танге во 2005 год. Инаку фајлот е 70мб и кој сака нека го симне на овој линк http://rapidshare.com/files/340518834/MaloTange.rar
 
Back to Top
Vahr View Drop Down
Newbiе
Newbiе
Avatar

Joined: 02-Feb-2010
Online Status: Offline
Posts: 0
  Quote Vahr Quote  Post ReplyReply #60 Posted: 04-Apr-2010 at 11:04
Драги мои ... пред некое време некаде по форумов беа постирани неколку фотографии од пост земјотресно скопје. Поточно 3 фотографии од претпоставувам иста книга ... Едната фотографија беше од некој конгес на која се гледаше Кензо Танге и моделот на скопје во преден план. Горе десно имаше некој цитата од У Тант... Другата фотографија беше од поштата, исто црно бела фотографија каде од поштата се гледаше манје више само силуетата. Имаше и уште една од плоштадот - таа случајно ја пронајдов http://img100.imageshack.us/img100/3931/plostad1.jpg . Дали знаете во која нишка беа постирани овие фотки? т.е. знаете ли од која книга се ? Ви благодарам од се срце.      
Back to Top
 Post Reply Post Reply Page  <12345 8>

Forum Jump Forum Permissions View Drop Down



This page was generated in 0.141 seconds.

Copyright ©2007 - 2021  build.mk

Коментарите на форумот претставуваат лично мислење на нивните автори и не претставуваат официјален став на build.mk.